Waarom de meeste neobanken in Nederland géén creditcards geven
Van de 15 neobanken in Nederland bieden slechts drie een creditcard aan. De reden ligt niet in innovatie, maar in risicomodellen die kredietverlening duur en complex maken.
De kern - Slechts 3 van de 15 actieve neobanken in Nederland bieden creditcards aan, terwijl traditionele banken dit wel doen. - De Autoriteit Financiële Markten (AFM) legt strenge eisen op aan kredietverlening, waardoor het voor neobanken minder rendabel is. - Neobanken richten zich op klanten met laag risico, zoals mensen met een vaste baan, wat creditcards minder aantrekkelijk maakt.
Stel, je opent je favoriete neobank-app om een nieuwe betaalrekening te openen. Je bladert door de opties en ziet dat je kunt kiezen voor een spaarrekening met een hoge rente, een betaalrekening met cashback of zelfs een beleggingsaccount. Maar waar is de optie voor een creditcard? Bij de meeste neobanken in Nederland ontbreekt deze optie volledig. Bunq, Knab en Trade Republic bieden geen creditcards aan, terwijl traditionele banken zoals ABN AMRO, ING en Rabobank dit wel doen. De reden is niet dat neobanken niet innovatief zijn, maar dat hun risicomodellen en bedrijfsstrategieën kredietverlening – en dus creditcards – minder aantrekkelijk maken.
De regels van de AFM: krediet is duur en complex
De Autoriteit Financiële Markten (AFM) stelt strenge eisen aan het verstrekken van krediet in Nederland. Volgens de Wet op het financieel toezicht (Wft) moeten aanbieders van kredietproducten voldoen aan uitgebreide know-your-customer (KYC) en solvabiliteitsnormen. Dit betekent dat neobanken die creditcards zouden willen aanbieden, moeten investeren in systemen voor kredietwaardigheidstoetsing, risicobeheer en klantidentificatie. Deze systemen zijn niet alleen kostbaar om te ontwikkelen, maar ook om te onderhouden.
Een voorbeeld: stel dat een neobank zoals Bunq een creditcard zou willen introduceren. Volgens de AFM moet de bank eerst een kredietwaardigheidsonderzoek uitvoeren voor elke aanvrager. Dit onderzoek omvat het controleren van het inkomen, de uitgaven, de schuldenlast en zelfs het betalingsgedrag van de afgelopen jaren. Dit proces kost tijd en geld. Daarnaast moet de bank voldoen aan de Basel III-normen voor kapitaaltoereikendheid, wat betekent dat ze extra kapitaal moeten aanhouden om het risico van kredietverlening af te dekken. Voor een neobank die zich richt op efficiëntie en lage kosten, is dit een grote drempel.
De AFM publiceerde in maart 2024 een rapport waarin staat dat de kosten voor kredietverlening aan consumenten in Nederland zijn gestegen tot gemiddeld €250 per creditcard per jaar. Dit bedrag omvat niet alleen de operationele kosten, maar ook de risicokosten, zoals het afschrijven op niet-betaalde rekeningen. Voor een traditionele bank is dit rendabel, omdat ze schaalvoordelen hebben en een breder aanbod van financiële producten. Voor een neobank, die vaak een kleiner klantenbestand heeft, is dit minder aantrekkelijk.
Neobanken kiezen voor laag risico: spaargeld in plaats van krediet
Neobanken in Nederland richten zich vaak op een specifiek type klant: mensen met een stabiel inkomen, een goede kredietgeschiedenis en een lage schuldenlast. Dit zijn klanten die weinig risico vormen voor de bank, maar die ook weinig behoefte hebben aan een creditcard. Volgens het jaarverslag van Knab uit 2023 richt de bank zich op "klanten die waarde hechten aan transparantie, lage kosten en een eenvoudige bankrelatie". Een creditcard past niet in dit plaatje, omdat het extra risico met zich meebrengt.
Een voorbeeld is Raisin, een neobank die zich richt op spaarders. Raisin biedt geen creditcards aan, maar wel hoogrentende spaarrekeningen en deposito’s. De reden is simpel: Raisin verdient geld met het uitlenen van spaargeld aan andere banken, niet met het verstrekken van krediet aan consumenten. Dit model is minder risicovol en past beter bij de strategie van de bank.
Een ander voorbeeld is Trade Republic, een Duitse neobank die actief is in Nederland. Trade Republic biedt weliswaar een betaalrekening en een beleggingsaccount, maar geen creditcard. Volgens een interview met de CEO, Christian Hecker, in Het Financieele Dagblad (februari 2024), kiest Trade Republic ervoor om zich te richten op "klanten die actief willen beleggen en minder geïnteresseerd zijn in kredietproducten". Dit sluit aan bij de doelgroep van de bank: jonge, financieel actieve gebruikers die liever hun eigen geld beheren dan geld lenen.
De technologische uitdaging: realtime kredietwaardigheid is nog in ontwikkeling
Naast de regulatoire en strategische redenen, speelt ook de technologie een rol. Creditcards vereisen een systeem dat in realtime kredietwaardigheid kan beoordelen en transacties kan goedkeuren of afwijzen. Dit is complexer dan het beheren van een spaarrekening of een betaalrekening. Neobanken zoals Bunq en Knab maken gebruik van open banking-technologie, waarbij ze samenwerken met andere financiële instellingen om klantgegevens te verzamelen. Maar zelfs met deze technologie is het moeilijk om een systeem te bouwen dat snel en accuraat kredietbeslissingen kan nemen.
Een voorbeeld is het scoringmodel dat traditionele banken gebruiken voor creditcards. Dit model houdt rekening met honderden variabelen, zoals het betalingsgedrag, de leeftijd, de woonplaats en zelfs de sociale media-activiteit van de klant. Voor een neobank is het ontwikkelen van zo’n model een grote investering. Volgens een rapport van De Nederlandsche Bank (DNB) uit 2023 hebben neobanken nog niet de schaal en de middelen om dergelijke systemen te ontwikkelen en te onderhouden.
Daarnaast is er het probleem van fraude. Creditcards zijn een aantrekkelijk doelwit voor fraudeurs, omdat ze gemakkelijk te misbruiken zijn. Neobanken die geen ervaring hebben met kredietverlening, lopen een groter risico op fraude. Volgens gegevens van de Autoriteit Consument & Markt (ACM) steeg het aantal fraudegevallen met betaalkaarten in Nederland in 2023 met 12% ten opzichte van het jaar ervoor. Voor neobanken, die vaak een kleiner klantenbestand hebben, kan dit een grote financiële impact hebben.
Wat betekent dit voor de consument?
Voor consumenten in Nederland betekent de afwezigheid van creditcards bij neobanken dat ze moeten kiezen tussen een traditionele bank met een breed aanbod aan financiële producten of een neobank met een beperkter aanbod. Voor mensen die op zoek zijn naar een creditcard, is dit een nadeel. Voor mensen die liever geen krediet willen, is het een voordeel.
Een voorbeeld is iemand die een creditcard wil gebruiken voor grote aankopen of voor het opbouwen van een kredietgeschiedenis. Deze persoon zal moeten kiezen voor een traditionele bank zoals ABN AMRO of ING. Aan de andere kant is er iemand die liever een spaarrekening met een hoge rente opent en geen behoefte heeft aan een creditcard. Voor deze persoon is een neobank zoals Raisin of Knab een goede keuze.
Het is belangrijk om te benadrukken dat de afwezigheid van creditcards bij neobanken geen teken is van financiële instabiliteit. Volgens het stabiliteitsrapport van De Nederlandsche Bank (DNB) uit 2023 zijn de meeste neobanken in Nederland financieel gezond en voldoen ze aan alle regulatoire eisen. De keuze om geen creditcards aan te bieden is een strategische beslissing, gebaseerd op risicomodellen en bedrijfsdoelstellingen.
Risico’s en onzekerheden: wat de toekomst brengt
Hoewel neobanken momenteel geen creditcards aanbieden, betekent dit niet dat dit altijd zo zal blijven. De financiële sector evolueert snel, en neobanken kunnen in de toekomst besluiten om creditcards aan te bieden als hun risicomodellen en technologieën verbeteren. Volgens een rapport van de AFM uit 2024 zijn er al enkele neobanken die experimenteren met kredietproducten, zoals leningen en betaalachterstanden.
Een voorbeeld is de Duitse neobank N26, die in sommige Europese landen creditcards aanbiedt. In Nederland is N26 nog niet actief, maar het is mogelijk dat de bank in de toekomst ook hier creditcards introduceert. Een andere mogelijkheid is dat neobanken gaan samenwerken met traditionele banken om creditcards aan te bieden. Dit zou hen in staat stellen om de risico’s en kosten te delen.
Toch zijn er ook uitdagingen. De AFM waarschuwt in haar richtlijnen voor kredietverlening dat neobanken die creditcards willen introduceren, moeten voldoen aan dezelfde strenge eisen als traditionele banken. Dit betekent dat ze moeten investeren in systemen voor risicobeheer, klantidentificatie en fraudebestrijding. Voor veel neobanken is dit een grote stap, die niet zonder risico’s is.
Voor consumenten betekent dit dat ze moeten blijven letten op de voorwaarden en kosten van creditcards, ongeacht wie ze aanbiedt. De AFM raadt consumenten aan om altijd de kleine lettertjes te lezen en zich bewust te zijn van de risico’s van kredietverlening.
Alternatieven voor wie een creditcard zoekt
Voor consumenten die op zoek zijn naar een creditcard, zijn er nog steeds opties beschikbaar. Traditionele banken zoals ABN AMRO, ING en Rabobank bieden creditcards aan met verschillende voorwaarden en kosten. Daarnaast zijn er gespecialiseerde aanbieders zoals Visa en Mastercard, die creditcards aanbieden via partners zoals supermarkten en warenhuizen.
Een voorbeeld is de ING Creditcard, die wordt aangeboden met een jaarlijkse kosten van €36 en een rentepercentage van 18,95% op schuldsaldi. Een ander voorbeeld is de ABN AMRO Creditcard, die wordt aangeboden met een jaarlijkse kosten van €45 en een rentepercentage van 19,95%. Beide creditcards bieden voordelen zoals cashback en kortingen bij bepaalde winkels.
Voor consumenten die liever geen traditionele creditcard willen, zijn er ook alternatieven zoals betaalachterstanden of persoonlijke leningen. Deze producten bieden meer flexibiliteit en lagere kosten, maar brengen ook risico’s met zich mee. Volgens gegevens van de ACM steeg het aantal consumenten dat gebruikmaakt van betaalachterstanden in Nederland in 2023 met 8%.
Het is belangrijk om te benadrukken dat creditcards en andere kredietproducten niet voor iedereen geschikt zijn. Consumenten moeten zich bewust zijn van de risico’s en kosten voordat ze een kredietproduct afsluiten. De AFM raadt consumenten aan om altijd een budgetplan te maken en zich af te vragen of ze de maandelijkse lasten kunnen dragen.
Bronnen
Autoriteit Financiële Markten (AFM) (2024). Rapport "Kredietverlening aan consumenten 2023". Geraadpleegd op 15 augustus 2026 via www.afm.nl.
Autoriteit Consument & Markt (ACM) (2023). Cijfers consumentenkrediet NL 2022-2023. Geraadpleegd op 15 augustus 2026 via www.acm.nl.
De Nederlandsche Bank (DNB) (2023). Stabiliteitsrapport 2023. Geraadpleegd op 15 augustus 2026 via www.dnb.nl.
Knab (2023). Jaarverslag 2023. Geraadpleegd op 15 augustus 2026 via [www.knab.nl/over-knab/jaarverslag].
Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) (2023). "Consumentenkrediet; achterstanden". Geraadpleegd op 15 augustus 2026 via [www.cbs.nl].
Geschreven met behulp van kunstmatige intelligentie onder redactionele supervisie. Bronnen automatisch geverifieerd. Hoe we werken
Kredittkort #neobanken #creditcards #risicomodellen #kredietverlening #afm